Biografia z pasji i zachwytu nad życiem

Żeby napisać biografię, trzeba mieć dar skupienia, wewnętrznej ciszy i cierpliwości, a dziś to coraz rzadsze przymioty. Elżbieta Sieradzińska, była dyrektor Miejskiej Biblioteki w Mińsku Mazowieckim, je ma. Pisze książki „przepastne”, głębokie, utkane z pasji i fascynacji człowiekiem. Nie zadowala się powierzchownością. Sięga po to, co ukryte, trudno dostępne, prawdziwe. Stąd w jej książkach tyle życia, emocji, szczegółu i literackiego kunsztu.

Autorka trzech biografii - Cesárii Évory, Wandy Rutkiewicz i najnowszej, poświęconej Josephine Baker- przyznaje, że pisanie jest dla niej nie tylko pracą, ale sposobem życia.
- Pierwsze książki pisałam wszędzie: w pociągu, w wannie, przed kominkiem. Wpadałam w amok pisania - mówi z uśmiechem. Należy do tych autorów, którzy nie tylko opisują, ale współodczuwają. W każdej swojej książce zostawia cząstkę siebie.

Pani Elżbieta potrafi zatracić się w swojej pracy. Jej książka o Wandzie Rutkiewicz pierwotnie liczyła ponad 800 stron. - Wydawnictwo załamało nade mną ręce. Gdy usłyszano, że to 800 stron o Rutkiewicz, zapadło milczenie, takie, które znaczyło: trzeba ciąć - wspomina z humorem. Ale to właśnie dzięki tej dociekliwości jej biografie są tak autentyczne i wnikliwe.

Sieradzińska jest romanistką z wykształcenia i zamiłowania, tłumaczką literatury francuskiej, podróżniczką i pasjonatką gór. - Jestem górskim łazikiem - mówi o sobie. - Przemierzyłam Tatry, Alpy, Pireneje, Himalaje. Pod Annapurną doszłam do bazy na wysokość 4300 metrów. Ta sama energia, z jaką zdobywa szczyty, przenosi się do jej pisarstwa - pełnego emocji, podróży i spotkań z niezwykłymi ludźmi. Z serca i duszy jest też muzykiem. Śpiewa i komponuje, współtworzy zespół CostaNova. Może dlatego w jej prozie tyle rytmu, melodii i pulsu życia.

Jej poprzednia książka o Cesárii Évorze powędrowała w świat - przetłumaczona przez Manuela Brito-Semedo z Republiki Zielonego Przylądka i Włodzimierza Szymaniaka, tłumacza polskiej literatury na portugalski, znanego m.in. z przekładów Ryszarda Kapuścińskiego.

29 października na półki księgarń trafiła nowa książka Elżbiety Sieradzińskiej, poświęcona jednej z najbardziej niezwykłych kobiet XX wieku - Josephine Baker.

Josephine Baker to postać fascynująca i w Polsce wciąż zaskakująco mało znana. Dziecko slumsów St. Louis, które wspięło się na szczyty sławy. Pierwsza czarnoskóra celebrytka o globalnym zasięgu, tancerka i piosenkarka, ulubienica paryskich salonów, muza Picassa i Le Corbusiera.

Baker była nie tylko artystką, ale też symbolem odwagi i niezależności. W czasie II wojny światowej pracowała jako agentka francuskiego ruchu oporu, niosąc pomoc z narażeniem życia. Po wojnie walczyła o prawa człowieka i równość rasową.

Długo przed Madonną i Angeliną Jolie adoptowała dwunastkę dzieci różnych narodowości, wierząc, że miłość i wspólnota są ponad kolorem skóry.

Jej życie to gotowy scenariusz filmowy na Oscara - pełen pasji, skandali, muzyki i odwagi. Jak pisze Elżbieta Sieradzińska, „życiem Josephine Baker można by obdzielić kilka osób”. To historia kobiety, która nie tylko tańczyła na najważniejszych scenach świata, ale też zmieniała świat wokół siebie.