Etiudy życia

Jest dwudziestolatkiem i pracuje w zakładzie pogrzebowym. A że pogrzebowy, to nie spożywczy, pracy i klientów nie ma zbyt wielu - więc w wolnych chwilach pisze scenariusze i montuje filmy. Niektóre z nich zwyciężały już w ogólnopolskich konkursach.

Paweł Przewoźny urodził się jako wcześniak. Inkubator w szpitalu miejskim w Sokołowie Podlaskim opuścił po sześciu miesiącach. Jego tata, organista, często zmieniał miejsca zamieszkania, więc przystanków w krótkim, bo niespełna dwudziestoletnim, życiu Pawła było kilka: Kosów Lacki, Nieciecz, Stoczek Węgrowski,
a teraz Zbuczyn.
Niedawno chłopak znalazł w domowym archiwum rodzinny filmik, nakręcony w przedszkolu przez rodziców. Na pierwszym planie mały Pawełek dumnie trzyma w rękach plastikową kamerę i ani myśli ją komukolwiek oddać. - Widocznie już wtedy to we mnie siedziało - mówi o swojej filmowej pasji P. Przewoźny.
Pasja rozwinęła się jeszcze mocniej w gimnazjum w Stoczku Węgrowskim. Dyrektor szkoły poprosił, by Paweł nagrywał akademie szkolne, a ten ochoczo zabrał się do pracy. Dla niego to pierwsza namiastka spełnienia się w roli twórcy. - Każdy może stanąć za kamerą i coś nagrać, ale ja dodatkowo robiłem także montaż. Oglądało to potem trzydzieści osób w klasie - tłumaczy. Każdego dzieciaka by to połechtało, a co dopiero Pawła, który dostał jeszcze zlecenie nakręcenia dokumentu o gminie Stoczek Węgrowski. Do filmowania z dnia na dzień przykładał się coraz dokładniej, poznawał programy do montażu filmów, wgłębiał się w cały ten warsztat. Coraz bardziej go to interesowało. W końcu zaczął realizować autorskie wizje - krótkie etiudy dokumentalne według własnego scenariusza.
W drugiej klasie gimnazjum nakręcił dokument o bezpieczeństwie w szkole i zwyciężył w ogólnopolskim konkursie Fundacji TP SA w Warszawie. Wygrał: kamerę, plecak i uścisk dłoni Marcina Prokopa. Pewnego razu usłyszał, że Gdyńska Szkoła Filmowa i magazyn „Sens” organizują konkurs na etiudę pod hasłem: „Mój sposób smakowania codzienności”. Nakręcił więc film o koledze, którego sposobem na życie jest  deskorolka.

Całość w papierowym wydaniu.