Słowacki - spektakl dygresyjny

Ciemno wszędzie, głupio wszędzie. Nic nie będzie. Nic nie będzie...

...To tylko jedna z aluzji do twórczości Wieszcza Adama Mickiewicza, a dokładniej do "Dziadów" cz. II, jakie można usłyszeć w spektaklu "Kości i pioruny". Dzisiejsza prapremiera tego przedstawienia na Scenie Teatralnej Miasta Siedlce została nagrodzona przez widzów owacjami na stojąco.

Skąd się wzięła tak jawna niechęć Juliusza do Adama? Powodów, by młodszy o 11 lat Julek nie darzył sympatią Adam, było co najmniej kilka. Za najważniejszy podam najprostszy: panowie różnili się pięknie chyba we wszystkim, w czym tylko mogli. Najpoważniejsze były już dwa. A właściwie trzy:

1) Pierwowzorem Doktora z III części "Dziadów" był... ojczym Juliusza, Augustyn Bécu.

2) Wieszcz Adam uważał, iż twórczość Słowackiego "jest to gmach piękną architekturą stawiony, jak wzniosły kościół – ale Boga w nim nie ma". "Recenzja" ta ciągnęła się za Juliuszem przez lata...

3) 24 grudnia 1840 roku, w paryskim domu na imieninach u "pewnego poety" - jak nazwał Adama Juliusz " - "byliśmy jednym narodem. Razem z Adamem ściskaliśmy się jak bracia. Szampan lał się strumieniami". To wersja Słowackiego. Mickiewicz swojej nie podał do publicznej wiadomości. Co więcej, nie sprostował też tego, co inni mówili o tym spotkaniu.

Słowackiego drażniło też to, że największy Polak uważał się jednocześnie za wieszcz Litwina: "weź się, panie zdecyduj".

Jak na ironię losu - Juliusz powiedziałby zapewne, że tak musiało być, biorąc pod uwagę "jego szczęście" - miejscowości, w któych obaj się urodzili, są teraz poza granicami i Polski, i Litwy.   

Z całą odpowiedzialnością mogę jednak napisać, że patrząc na to "jego szczęście" z perspektywy spektaklu "Kości i pioruny", trzeba przyznać, iż wyjątkowo dopisało mu. Miał bowiem szczęście i do reżyserki przedstawienia (Małgorzata Głuchowska przywitała dziś przed spektaklem publiczność we foyer Centrum Kultury i Sztuki), i do aktorów (Bartek Magdziarz, Maciej Czapski i Dorota Kaczorek). Całości dopełniają czaszki, które niczym planety układu słonecznego są porozkładane na Scenie Teatralnej Miasta Siedlce. (Ana)