Batalion, odmaszerować!

1 Siedlecki Batalion Rozpoznawczy został postawiony w stan rozwiązania! Do końca 2011 roku ma zakończyć się likwidacja tej najliczniejszej jednostki stacjonującej w Siedlcach. Zorientowani twierdzą, że przesądzi to generalnie o końcu bytności Wojska Polskiego w Siedlcach i definitywnym opustoszeniu starych koszar przy ul. Składowej. Będzie to kres sięgającej 1919 roku tradycji stacjonowania Wojska Polskiego w Siedlcach.

Jest już decyzja Ministerstwa Obrony Narodowej. Na piśmie. Datowana na koniec grudnia 2010 roku. Za nią pójdą uszczegóławiające decyzje i rozkazy. Likwidacja
1 Siedleckiego Batalionu Rozpoznawczego, który stacjonuje w Siedlcach od połowy lat 90., wydaje się być przesądzona. Lokalni decydenci mówią o tym z żalem i w poczuciu straty. Wyraźnie jednak są z tym faktem pogodzeni. Nie słychać wezwań do walki o pozostawienie wojska w Siedlcach, spowodowania, aby w miejsce rozwiązywanej jednostki została skierowana inna, licząca chociażby 200-300 zawodowych żołnierzy.
- W tej sprawie pukałem do wszystkich drzwi. Wykorzystałem kontakty, które posiadam. Jednak tym razem decyzja kierownictwa polskich sił zbrojnych jest nieodwołalna, gdyż podyktowana generalnymi zmianami w strukturze i organizacji naszej armii – usłyszałam od Wojciecha Kudelskiego, prezydenta miasta Siedlce.
Także dla Zygmunta Wielogórskiego, starosty siedleckiego, w tej sprawie jest już pozamiatane.
Obaj mówią o dużej stracie dla miasta, powiatu siedleckiego i naszego regionu, o uszczerbku nie tylko w sferze ekonomicznej, ale  też społecznej i kulturalnej.

Strata na całym froncie
Siedlce stracą kilkaset etatów finansowanych przez budżet państwa. Około setka z nich to dobrze płatne (jak na realia siedleckie) posady oficerskie i podoficerskie. Likwidacja batalionu oznacza także utratę zatrudnienia około 50 cywilów, pracujących głównie w administracji i obsłudze. Są to przede wszystkim młode kobiety. Większości z nich trudno będzie znaleźć równie stabilne zatrudnienie.
Obecność wojska to także prestiż dla miasta, wzmocnienie jego rangi, to uświetnianie uroczystości patriotyczno-społecznych, ewentualna pomoc w sytuacjach katastrof i klęsk żywiołowych.