13 września, konferencją „Dzieło Janusza Korczaka jako podstawa idei bezpieczeństwa dzieci w Europie” rozpoczyna się w Warszawie Międzynarodowy Zlot Korczakowski, zorganizowany w 65. rocznicę śmierci Janusza Korczaka.
Konferencja jest poświęcona aktualnym problemom bezpieczeństwa dziecka w Polsce i w Europie. Jej uczestnikami są: Korczakowcy z kraju i zagranicy, przedstawiciele środowisk naukowych i zawodowych, m.in. pedagodzy, lekarze, prawnicy, psycholodzy, socjolodzy, działacze organizacji pozarządowych oraz reprezentanci władz publicznych i mediów. Organizatorzy mają nadzieję, że konferencja pozwoli zdiagnozować szeroko rozumiane bezpieczeństwo dzieci oraz przyniesie propozycje rozwiązań, wypływających z idei korczakowskich.
Od 14 do 16 września potrwa Międzynarodowy Zlot Korczakowski Warszawa – Treblinka 2007. Wezmą w nim udział dzieci i młodzież z placówek Korczakowskich z całego kraju. Inauguracja Zlotu odbędzie się pod pomnikiem Janusza Korczaka przy PKiN w Warszawie 14 września 2007 r. o godz. 12.00. Po spektaklu „Najpiękniejszą prowadź nas drogą…”, przygotowanym przez Muzyczny Teatr Młodych Biała Mandragora oraz Grupę Teatralną spod znaku Króla Maciusia z Młodzieżowego Domu Kultury w Płocku będzie można obejrzeć miniaturę taneczną Zespołu Pieśni i Tańca Osób Niepełnosprawnych MAZOWIACY.
15 września o godz. 21.00 przy symbolicznym grobie Janusza Korczaka i Dzieci na terenie hitlerowskiego obozu zagłady w Treblince rozpocznie się „Noc Pamięci” z widowiskiem „Łączmy się w Krąg”, przygotowanym przez Korczakowców z: Zielonej Góry, Chojnowa, Pniewa, Poznania. Po spektaklu zaplanowano spotkania w „Kręgach pamięci i refleksji”. W ramach Zlotu odbędą się również warsztaty plastyczne (problematyka agresji, tolerancji), i gitarowe oraz zajęcia sportowe i turystyczne.
28 września o godz. 17.30 zostanie otwarta wystawa „Korczak i dzieci. Wspólnota życiem zapłacona”, przygotowana przez Teatr LALKA w Warszawie we współpracy z Muzeum Książki Dziecięcej Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy. Po wernisażu na scenie Teatru LALKA wychowankowie warszawskich domów dziecka przedstawią sztukę Katarzyny Kotowskiej „Za drzwiami”.
20 listopada odbędzie się w Warszawie pierwsze z cyklu Spotkań Korczakowskich, które zostaną zorganizowane we wszystkich krajach Rady Europy w celu popularyzacji postaci i humanistycznych idei Doktora. Inicjatorem i honorowym protektorem tego przedsięwzięcia jest Komisarz Praw Człowieka Rady Europy Thomas Hammarberg. (Ana)
Janusz Korczak, właściwie Henryk Goldszmit, ps. Stary Doktor urodził się 22 lipca 1878 lub 1879 w Warszawie . Zmarł 6 sierpnia 1942 w komorze gazowej w obozie zagłady w Treblince , dobrowolnie towarzysząc swoim wychowankom w drodze na śmierć, mimo że miał możliwość ucieczki z getta. Był: pedagogiem, publicystą, pisarzem i lekarzem.
Kilka dat z życiorysu:
1898 – rozpoczyna studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Cesarskiego w Warszawie;
1898 – po raz pierwszy używa pseudonimu literackiego, pochodzącego z książki Józefa Ignacego Kraszewskiego „Historia o Janaszu Korczaku i o pięknej miecznikównie”; w gazecie omyłkowo wydrukowano imię Janusz;
1899 – jedzie do Szwajcarii , aby bliżej poznać działalność i twórczość pedagogiczną Pestalozziego . Szczególnie interesuje się: szkołami, szpitalami dla dzieci, a także bezpłatnymi czytelniami pism dla dzieci i młodzieży;
1905 – otrzymuje dyplom lekarza i podejmuje pracę w Szpitalu dla Dzieci im. Bersonów i Baumanów przy ul. Śliskiej 51 - Siennej 60 (dom przechodni);
1907 – wyjeżdża do Berlina , aby uzupełnić swe wiadomości medyczne;
1916 – jest w 16-osobowej grupie założycielskiej Haszomer Hacair , powstałej w Wiedniu żydowskiej organizacji skautowej ;
1912 - 1942 – razem ze Stefanią Wilczyńską zakłada i prowadzi Dom Sierot dla dzieci żydowskich w Warszawie przy ul. Krochmalnej 92 (przeniesiony do getta na ul. Chłodną 33, a następnie na ul. Sienną 16 - Śliską 9),
1919 - 1936 – prowadzi Nasz Dom (na Bielanach przy ul. Jana Kasprowicza nr 203) - sierociniec dla dzieci polskich;
1926 - 1930 – redaguje Mały Przegląd - eksperymentalne pismo dziecięce.
Wybrana twórczość Janusza Korczaka:
Dzieci ulicy - powieść, której tworzywem literackim jest materiał, gromadzony przez Korczaka w ciągu kilku lat obcowania z dziećmi i dorosłymi mieszkańcami: Powiśla, Starego Miasta, Woli, Ochoty; doskonała znajomość dzieci wałęsających się po mieście w poszukiwaniu środków utrzymania dla siebie, rodzeństwa i rodziców oraz norm moralnych, obowiązujących w tym środowisku;
Dziecko salonu - powieść, będącą literackim opracowaniem jego przeżyć i doświadczeń z wędrówek po norach staromiejskich, zamieszkałych przez ubogą ludność Warszawy;
Momenty wychowawcze - ukazujące warsztat pracy Korczaka: formy i sposoby obserwacji dziecka, oraz sposoby gromadzenia materiału;
Jak kochać dziecko, Dziecko w rodzinie , Prawo dziecka do szacunku
Mośki, Joski i Srule - opowieść dla dzieci, której tworzywem był materiał, zgromadzony w czasie pracy na kolonii letniej w Michałówce;
Józki, Jaśki i Franki - na podstawie obserwacji życia chłopców na kolonii letniej w Wilhelmówce;
powieści: Król Maciuś Pierwszy , Król Maciuś na wyspie bezludnej , Kajtuś czarodziej
Pamiętnik - pisany w getcie
Pomniki Janusza Korczaka:
- w Warszawie, w pobliżu PKiN, od strony ul. Świętokrzyskiej;
- w Warszawie przy ul. Jaktorowskiej 6 (dawniej Krochmalna 92), przed dawnym Domem Sierot dla dzieci żydowskich w Warszawie;
- w Warszawie na cmentarzu żydowskim , od strony ulicy Okopowej . (opr. na podstawie Wikipedii Ana)
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!