Jak radny Miasta Siedlce kreuje aferę węglową w PEC

W ostatnim czasie na łamach lokalnej prasy, na posiedzeniu Rady Miasta, w audycjach lokalnej telewizji, na portalach społecznościowych ukazują się liczne artykuły, wywiady w sprawie sprzedaży miału węglowego w siedleckiej spółce miejskiej, określane przez radnego Rady Miasta Siedlce mianem „afery węglowej w Siedlcach”.

Poniżej przedstawiamy rzetelną informację na temat sprzedaży 5000 ton miału węglowego  przez Przedsiębiorstwo Energetyczne w Siedlcach Sp. z o.o. (PE)  w czerwcu 2021 r., w cenie 264,00 zł  netto za tonę. Przybliżamy fakty oparte  na dokumentach, będących w posiadaniu  Spółki i wskazujemy na okoliczności podjęcia decyzji, wielokrotnie analizowanej na  posiedzeniach Rady Nadzorczej i zaakceptowanej przez członków RN. Decyzję podjęto  także na podstawie opinii biegłej rewident,  opinii radcy prawnego, analizy prognozy  krajowego i światowego rynku paliw oraz po  rozpoznaniu rynku na podstawie zebranych ofert  zakupu.

Co faktycznie determinowało Prezes  PE – Marzenę Komar do sprzedaży miału węglowego w roku 2021?

Miał węglowy kupowany był do Przedsiębiorstwa Energetycznego w Siedlcach  Sp. z o.o. na podstawie wieloletniej umowy,  zawartej w roku 2017 z Polską Grupą Górniczą S.A. Katowice. Przy średnim zużyciu miału węglowego na poziomie około 13 000-19  000 ton ówczesny Prezes Zarządu Karol Tchórzewski podpisał umowę na coroczną dostawę 25 500 ton tego paliwa. W tym czasie  produkowano energię cieplną i elektryczną  przede wszystkim w oparciu o paliwo gazowe. Następnie ten sam zarząd już w roku  2018 z powodu nadmiernych zapasów podjął  decyzję o sprzedaży miału węglowego w ilości 5 000 ton.

Stany miału węglowego były nadal wysokie, najwyższy na 31.12.2020 r. aż 40
606,15 ton, a zużycie w roku 2020 wyniosło  zaledwie 12 341,09 ton i miało to związek
głównie z produkcją energii cieplnej i elektrycznej z wykorzystaniem paliwa gazowego.

Ze względu na duże zapasy miału  węglowego i niskie zużycie od września 2019 r. Spółka podejmowała działania w celu zmniejszenia dostaw miału  węglowego i zmniejszenia stanu zapasu,  szukając potencjalnych nabywców, lecz  bezskutecznie. W dniu 20.12.2019 r. ówczesny Zarząd Przedsiębiorstwa podjął decyzję o wypowiedzeniu wieloletniej umowy sprzedaży węgla z dnia 27.12.2017 r.  z zachowaniem 24-miesięcznego okresu wypowiedzeni a. Powodem takiej decyzji ówczesnego  ówczesnego Prezesa PE był fakt, że PGG nie  wyrażała zainteresowania prowadzeniem  negocjacji związanej ze zmniejszeniem  ilości dostaw miału węglowego, wręcz  odwrotnie – obligowała w wysłanych  pismach do odbioru umownej ilości węgla w roku 2020, oczekując od PE zwiększenia intensywności zakupów z kopalń  Polskiej Grupy Górniczej S.A.

W roku 2020 ówczesny Zarząd wysyłał  kilkakrotnie pisma do PGG ze wskazaniem  braku możliwości odbioru bardzo dużych  dostaw miału, wynikających z umowy ze  względu między innymi na zachowanie  przepisów BHP i przepisów przeciwpożarowych.

Zapasy miału węglowego zgromadzone przez Spółkę pozwalały zrezygnować z zakupów na szereg lat.

Sprawa nadmiernych zapasów węgla była  wielokrotnie omawiana na posiedzeniach  Rady Nadzorczej, np. w miesiącu wrześniu  2019 r. Potwierdzeniem powyższego są zapisy w protokołach z obrad Rady Nadzorczej  Spółki.

W jednym z protokołów znalazł się zapis:  Rada Nadzorcza stoi na stanowisku, że  Spółka powinna podjąć aktywne działania w celu zmniejszenia dostaw węgla z PGG do końca obowiązywania Umowy oraz do odsprzedaży części węgla. Wartość zapasów węgla, co do którego istnieją  możliwości odsprzedaży, wynosi obecnie  2,4 mln złotych (10 734,34 t – KHW).

Na posiedzeniu Rady Nadzorczej w dniu  24 listopada 2020 r. ówczesny Prezes Zarządu informował członków Rady Nadzorczej o historycznie dużych zapasach węgla na  składzie Spółki, wynoszących w tym czasie  około 40 000,00 ton oraz przewidywanych  dostawach w roku 2021 w związku z umową z PGG w ilości 25 tys. ton. Nadmieniam,  że średnioroczne zużycie było niskie, wynosiło około 15 000 ton.

Jeszcze w dniu 15.06.2021 r. biegła rewident pytała, z czego wynika taki wzrost  stanu zapasów miału, wskazując jednocześnie, że stany magazynowe miału każdego  roku znacząco wzrastały, a między rokiem  2019 a 2020 praktycznie się podwoiły, co  oznaczało, że Spółka ma nadmiernie zamrożone środki pieniężne w zapasach.

W oparciu o bardzo duży zapas miału  węglowego i zamrożone środki finansowe,  prognozę spadku cen gazu ziemnego, odchodzenie od paliwa węglowego w związku z koniecznością spełnienia wymogów  konkluzji BAT, jednocześnie kontynuując  działania Zarządu PE z lat 2019, 2020 zostały podjęte decyzje w kierunku zmniejszenia  zapasu miału węglowego.

Ze względu na duże zapasy miału i jego łatwą dostępność oraz prognozowaną tendencję spadkową ceny gazu sprzedaż miału węglowego w tym czasie była trudna. Mimo zainteresowania 11 kontrahentów sprawą zakupu miału węglowego tylko 2 podmioty
wyraziły chęć zakupu w korzystnej w tym czasie cenie, ponieważ ceny miału były niskie
i nie miały tendencji wzrostowej. Najwyższa cena, jaką udało się uzyskać, wyniosła
264,00 zł za tonę, bez ponoszenia kosztów transportu (dane na podstawie zawartych w tym czasie transakcji). 

Pomimo sprzedaży miału węglowego w cenie 264,00 zł za tonę w czerwcu  2021 r. Spółka nie poniosła straty, dokonując zakupów w późniejszym terminie  roku 2021, ponieważ zakupiła 19 672  ton o wartości opałowej wyższej, po średniej cenie ewidencyjnej 272,89 zł netto za  tonę.

Na decyzję o sprzedaży miału węglowego miały wpływ następujące czynniki:
• Przepisy unijne i krajowe o dekarbonizacji,  odchodzenie całego świata od węgla;
• Środki finansowe przedsiębiorstwa były  zamrożone w zapasach a Przedsiębiorstwo
zobowiązane było do wykonania kosztownych inwestycji dostosowawczych;
• Uruchomienie gazociągu Nord Stream 2;
• Przewidywane na październik 2022 r.  oddanie Baltic Pipe – uniezależnienie się
Polski od dostaw z Gazpromu;
• Zwiększenie polskiego wolumenu wydobycia gazu o przeszło 1 mld m3  rocznie –
co miało nastąpić od 2022 roku;
• Wzrost kosztów CO2  , co przy dwukrotnie  większej emisji ze spalania węgla będzie w przyszłości eliminować węgiel,  jako paliwo;
• Ryzyko pożaru, co w powiązaniu z pojemnością składu do 30.000 ton powodowałoby, że w przypadku pożaru ubezpieczyciel  mógłby odmówić wypłaty odszkodowania;
• Ryzyko niewłaściwego zapewnienia przepisów BHP – zapis w operacie przeciwpożarowym, sporządzonym przez specjalistę  pożarnictwa, określający dopuszczalne  wymiary hałd składowiska miału węglowego na placu PE;

Z całą stanowczością trzeba podkreślić,  że nie było żadnej afery węglowej w Przedsiębiorstwie Energetycznym w Siedlcach  Sp. z o.o. Prezes nie podejmowała decyzji  jednoosobowo i w żadnym wypadku nie  działała na szkodę Spółki. Postępowanie związane  ze sprzedażą miału węglowego  było przeprowadzone zgodnie z przepisami   prawa i za pełną aprobatą Rady Nadzorczej  Spółki. Decyzje zapadały zawsze na podstawie określonych przesłanek, które w ówczesnym czasie wskazywały, że Spółka zamierza prowadzić produkcję ciepła w oparciu o gaz, a nie węgiel.

Sytuacji sprzedaży miału węglowego w czerwcu 2021 r. nie można odnosić w żaden sposób do kryzysu energetycznego w 2022 r., który spowodował tąpnięcie  rynków na nieznaną do tej pory skalę, niemożliwą do oszacowania.

Przedsiębiorstwo Energetyczne w Siedlcach Sp. z o.o. jest spółką miejską i z tego
tytułu pełni rolę służebną wobec mieszkańców Miasta Siedlce. Produkując energię
cieplną dla zapewnienia komfortu cieplnego mieszkańców i instytucji użyteczności
publicznej. Niestety ta produkcja nie przynosi zysków dla Spółki, ponieważ różnica
pomiędzy kosztami produkcji, a uzyskanymi  przychodami ze sprzedaży energii cieplnej
np.: w roku 2020 przyniosła stratę w wysokości 1 267 869 zł, a już w roku 2021 stratę w wysokości 5 510 134 zł.

Oznacza to rosnące z roku na rok straty  dla Przedsiębiorstwa z tego tytułu, świadczące jednocześnie o tym, że Spółka mimo  wzrostu kosztów paliwa nie podnosi cen za  energię cieplną, celem uzyskania zysku za  wszelką cenę. Zysk stara się wypracować  w innych sektorach działalności Spółki,  co czyni z dobrym skutkiem i wypłaca  każdego roku dywidendę właścicielowi  – Urzędowi Miasta Siedlce, któremu podlega w 100%.

Za 2019 rok została wypłacona dywidenda w wysokości 5 mln zł, za 2020 rok
– 8 mln zł, natomiast za 2021 rok wnioskowana jest wypłata dywidendy w wysokości
5 mln zł.

Dywidendy są przeznaczane na realizację  licznych inwestycji, m. in. na budowę dróg
czy rewitalizację przestrzeni publicznych,  które służą mieszkańcom Miasta Siedlce. Zatem Przedsiębiorstwo Energetyczne w Siedlcach służy mieszkańcom Siedlec  nie tylko produkując energię cieplną sprzedawaną w korzystnej cenie, ale również  przekazuje większą część wypracowanego  zysku w formie dywidendy do Miasta Siedlce, między innymi na planowane inwestycje,  które służą wszystkim Siedlczanom.

Nazywanie „aferą węglową w PEC”  przemyślanej decyzji sprzedaży nadmiernych zapasów miału węglowego, zgodnie z prawem narusza dobre  imię spółki produkującej ciepło, dbającej o mieszkańców Miasta Siedlce,  jak też burzy spokój odbiorców ciepła  w dobie wzrostu wszelkich wydatków w 2022 roku.

Zgromadzone w tej sprawie dokumenty w PE jasno i przejrzyście  określają tok działania, analizy, opinie w sprawie zakupów i sprawie zakupów i sprzedaży paliwa, jakim jest miał węglowy i na ich podstawie PE jest w stanie dowieść, że informacja o wymyślonej aferze węglowej, ewentualnej stracie z tego tytułu jest nierzetelna, niejasna i mająca na celu oczernienie dobrze prosperującej i dobrze zarządzanej spółki miejskiej.