Cegiełka po cegiełce?

"Pani redaktor "Ana", w komentarzach do artykułu "Rondo?" z 10.09.2009 r. przytoczyła Pani wypowiedź kierownika Referatu Mieszkaniowego z UM w Siedlcach p. Pawła Chazana, który zapewniał Panią, że rozbiórka budynku noclegowni będzie przebiegała z największą starannością, cytuję: "Robotnicy rozbiorą go niemalże cegiełka po cegiełce." Jak to przebiega w realu, można przekonać się oglądając załączone zdjęcia.

Zrobiłem je 7 października godz.13.03, ale ten sposób rozbiórki trwa już od kilku dni. Jeżeli chciałaby Pani nadal, na łamach TS kontynuować powyższy temat i wykorzystać któreś z moich zdjęć, to wyrażam zgodę na publikację. Mój nick i adres e-mail tylko do wiadomości Redakcji". 

"Pan konserwator znalazł lepszy sposób na cegły. Od dzisiejszego dnia (7 października - przyp. Ana) cegieł się nie odzyskuje. Rozwalane muru łyżką koparki są ładowane na ciężarówkę i wywożone. Nikt już go nie będzie rozliczał. Niestety gdy zaszedłem prace na dzisiaj się zakończyły. 

Pomyślałem sobie, że przecież przetarg był na rozbiórkę cegła po cegle. Zmiana warunków przetargu w trakcie prac jest chyba naruszeniem prawa. Wartość prac przy rozbiórce ręcznej jest większa niż przy użyciu sprzętu typu łyżka koparki. Kto tak zadecydował?" - napisał kolejny Internauta i przysłał 2 następne zdjęcia.

Szanowni Państwo, byłam dziś na ul. Łukasińskiego 28 w Siedlcach. Widziałam i plac rozbiórkowy, i narzędzia, jakimi posługiwano się przy rozbieraniu budynku, i sposób, w jaki to robiono. Jutro znów zacznę zbierać wypowiedzi osób nadzorujących, zlecających i rozliczających tę rozbiórkę. Bardzo dziękuję za Państwa maile,
Ana

O rozbiórce zabytkowego budynku dawnej noclegowni kolejowej przy ul. Łukasińskiego 28 w Siedlcach pisałam w tekstach:
» Co się dzieje z cegłami z rozbieranego budynku?
» Rondo?

Zapytany przeze mnie dzisiaj, 9 października konserwator zabytków - Stanisław Fiedorczuk o sposób rozbiórki budynku przy ul. Łukasińskiego 28 odpowiedział: "A ile tych cegieł jeszcze tam zostało?! Tylko trochę z zewnątrz. Wewnątrz był gruz, który trzeba było przecież jakoś usunąć." Na moją sugestię, że szkoda nawet tych "niewielu" cegieł, bo mogłyby zostać wykorzystane przy remoncie biblioteki miejskiej - odparł, że "pan prezydent podjął decyzję, że cegły te zostaną użyte do... odbudowy siedleckiej dzwonnicy..." O tym, że z jakiegokolwiek powodu mogłyby się przydać również bibliotece - nic nie wie. 

Piątek, 9 października. Na potwierdzenie lub zdementowanie tej informacji przez rzecznika prasowego siedleckiego magistratu, Tomasza Marciniuka, czekam od kilku godzin. W Miejskiej Bibliotece Publicznej nie zastałam dziś ani pani dyrektor, ani jej zastępcy. 

Poniedziałek, 12 października. - Odzyskano wszystko, co można było odzyskać. W sumie udało się odzyskać ok. 50 tysięcy sztuk cegieł. W dalszej części budynku w ściankach nośnych i działowych jest wmurowany gruz budowlany i w związku z tym nie było możliwości odzyskania go, dlatego od 8 października wprowadzono sprzęt ciężki i rozpoczęto gruzowanie budynku - powiedział mi rzecznik prasowy siedleckiego magistratu, Tomasz Marciniuk.

Na pytanie, z ilu cegieł był zbudowany budynek przy ul. Łukasińskiego 28, odpowiedział, że: "w dokumentacji tego budynku nie ma takich szczegółów, jak liczba cegieł użytych do jego budowy. Z tego, co wiem, te cegły są jeszcze na Łukasińskiego, a część zagospodarował konserwator zabytków - dodał T. Marciniuk. 

- Pan prezydent zaproponował, że te cegły mogłyby posłużyć m.in. do odbudowy bramy-dzwonnicy, natomiast jeszcze nie została podjęta decyzja o odbudowie - zaznaczył T. Marciniuk. 

Skoro m.in. do odbudowy bramy, to do czego jeszcze mogą zostać użyte te cegły?

- Myślę, że ewentualnie do innych prac renowacyjnych, ale nie było konkretnych wskazań. Pan prezydent wyraził intencję, żeby te cegły zostały wykorzystane i podał jeden z przykładów, natomiast nie przesądzał definitywnie - powiedział T. Marciniuk. (Ana)