Nagroda im. Ludomira Benedyktowicza 2025. Kto otrzyma wyróżnienie? Uroczystość już 1 grudnia w Siedlcach

1 grudnia w Muzeum Regionalnym w Siedlcach odbędzie się uroczyste wręczenie Nagrody im. Ludomira Benedyktowicza — jednego z najważniejszych wyróżnień honorujących osoby zasłużone dla Podlasia i Mazowsza. W XXXVII edycji nagrody uhonorowani zostaną artyści, naukowcy oraz społecznicy kontynuujący tradycję, której patronem jest niezłomny malarz-powstaniec Ludomir Benedyktowicz.

Kapituła zaprasza wszystkich mieszkańców oraz sympatyków regionu do udziału w XXXVII edycji tego wydarzenia.

Nagroda powstała w latach 80. z inicjatywy Wojciecha Maciejewskiego i Krzysztofa Tomaszewskiego, a pierwsze założenia zaczęto realizować w 1987 roku. Z czasem poszerzono jej formułę, doceniając także osoby związane z ziemią podlaską poprzez pochodzenie, działalność lub trwałe więzi, bez względu na miejsce zamieszkania. Do dziś Kapituła uhonorowała już 115 osób, instytucji i organizacji.

Laureaci wyróżniani są w trzech kategoriach: działalności artystycznej, twórczości literackiej, naukowej i publicystycznej oraz działalności patriotyczno-społeczno-humanitarnej. Wyróżnienie pozostaje wyrazem wdzięczności dla tych, którzy swoją pracą, talentem i zaangażowaniem wzbogacają kulturę oraz życie społeczne regionu.

Patron nagrody, Ludomir Benedyktowicz (1844–1926), to postać niezwykła. Urodzony w Świniarach, początkowo przygotowywany przez ojca do zawodu leśnika, całe życie marzył o sztuce. Jego losy odmienił udział w powstaniu styczniowym. Ranny w zasadzce, okaleczony w dramatycznych okolicznościach, musiał uciekać przed represjami. Pomimo utraty obu rąk, dzięki niezwykłej determinacji stworzył własną technikę malarską: malował, mocując pędzel w obrączce na kikucie prawej ręki. Zdolność tę doprowadził do mistrzostwa, studiując w Monachium u boku Adama Chmielowskiego i Maksymiliana Gierymskiego, a później doskonaląc warsztat pod kierunkiem Jana Matejki w Krakowie. Benedyktowicz pozostał symbolem niezłomności, patriotyzmu i siły ludzkiego ducha. Zmarł 1 grudnia 1926 roku we Lwowie — dokładnie sto lat przed tegoroczną uroczystością — a jego grób znajduje się na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Organizatorzy podkreślają, że nagroda jego imienia wciąż łączy pokolenia ludzi kultury, nauki i społeczników związanych z regionem, a sama uroczystość stała się ważnym punktem na mapie lokalnego życia kulturalnego.

Wstęp na wydarzenie jest wolny.