Państwo-Kościół (cz.III, IV)

Prezentujemy Wam kolejne teksty z cyklu Państwo-Kościół. Polemikę na ten temat prowadzą dr nauk politycznych, Krzysztof Mazur i Grzegorz Welik, dr nauk humanistyznych.

Świeckie państwo? Co za bzdura! cz. 3

Artykuł 25 Konstytucji RP ustanawia zasadę równouprawnienia Kościołów i innych związków wyznaniowych, co ma się wyrażać w bezstronności władz publicznych w sprawach przekonań religijnych, światopoglądowych i filozoficznych.

W roku 1991 budżet państwa przejął finansowanie KUL, a w dwa lata później (z mocy Konkordatu) Papieskiej Akademii Teologicznej. W roku 2006 w Sejmie pojawił się ustawy, której celem było objęcie rządowymi dotacjami Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie, Szkoły Filozoficzno-Pedagogicznej „Ignatianum” w Krakowie i Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu. Mimo zastrzeżeń konstytucjonalistów, że dotowanie z kiesy rządowej uczelni wyznaniowych narusza zasadą świeckości Państwa, projekty ustaw wpłynęły do marszałka Sejmu 16.12.2005 - miesiąc później odbyło się pierwsze czytanie. 

W początkach roku 2006 grupa posłów wniosła projekt ustawy o dofinansowaniu Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie. I choć była możliwość, by ustawy „katolickie” i ustawa „prawosławna” rozpatrzono łącznie 17.02.2006, jednak pod dyskusję skierowano tylko te pierwsze. Nie od rzeczy będzie dodać, że rząd zaproponował rozwiązanie korzystniejsze od sejmowych, przesuwając początek finansowania z 1.01.2007 na 1.10.2006. W dniu 18.05.2006r. projekty stały się obowiązującym prawem. 

Projekt ustawy o finansowaniu uczelni prawosławnej nie doczekał się rozpatrzenia; skończyła żywot jako druk sejmowy wraz zakończeniem kadencji Sejmu. Jesienią ubiegłego roku w tej samej sprawie złożono nowy projekt, który wzbudził pewne zastrzeżenia posłów. Między innymi takie: czy finansowanie uczelni wyznaniowej jest zgodne z Konstytucją oraz czy nie będzie to akt nieuprawnionego uprzywilejowania Kościoła prawosławnego wobec innych Kościołów niekatolickich.