Narodowe Czytanie w noclegowni

Siedlecka noclegownia przy ul. Kleeberga 2 po raz pierwszy wzięła udział w Narodowym Czytaniu. W kameralnym, kilkunastoosobowym gronie na świeżym powietrzu 7 września czytano tutaj "Rozdziobią nas kruki, wrony" Stefana Żeromskiego oraz "Katarynkę" Bolesława Prusa.

- Decyzja o tym, by przeczytać publicznie tekst była dla mieszkańców noclegowni trudna, bo trudna jest sytuacja tych osób. Część z nich mogłaby funkcjonować poza tym domem, ale z braku środków finansowych muszą być tutaj. Znaczna ich część jest głęboko uzależniona od alkoholu lub ma zespół poalkoholowy. Ale... to też ludzie. C hętnie uczestniczą w proponowanych przez Caritas działaniach. Niedawno np. 11 osób było na jednodniowej pielgrzymce do Kostomłotów i Kodnia. Wychodzę z założenia, że trzeba przywracać ich społeczeństwu. Tak jak w więzieniu odbywa się resocjalizacja, tak tutaj jest jej ciąg dalszy. Prawie 90 proc. z mieszkańców noclegowni miało do czynienia z Zakładem Karnym - przyznaje pomysłodawczyni Narodowego Czytania w noclegowni Elżbieta Szopka, która od stycznia jest kierownikiem mieszkań wspieranych.      Wspólnie z mieszkańcami pawilonu przy ul. Kleeberga 2 nowele czytali: Jolanta Stańczuk - prezes Stowarzyszenia "Naszym Dzieciom" z Mordów oraz przebrani za autorów czytanych w dziś w całej Polsce nowel wolontariusze Caritasu: Łukasz Wawryniuk - kierownik Miejsko-Gminnej Biblioteki w Łosicach jako Henryk Rzewuski, Luiza Domańska - liderka grupy nieformalnej "Mamy prawo do kultury" jako Maria Konopnicka i Dorota Kozłowska - dyrektor Łosickiego Domu Kultury przebrana za Elizę Orzeszkową. 
Wolontariusze w strojach "z epoki "czytali tegoroczne lektury narodowe aż w trzech miejscach. I - co ciekawe - w każdym inną nowelę. Wczoraj byli w Zakładzie Karnym w Siedlcach, dziś rano - w Łosicach. Łosicki Dom Kultury bierze udział w Narodowym Czytaniu od 4 lat.    Narodowe Czytanie w noclegowni zorganizowano nie w samym budynku, ale na świeżym powietrzu.   - Wewnątrz nie ma warunków. Mamy umywalki, mamy armaturę. Rzeczy rzeczami, ale tutaj bardzo potrzeba pieniędzy. W tej chwili oprócz pokoi i wspólnej kuchni jest kaplica, która jest jednocześnie świetlicą - wyjaśnia E. Szopka.   Mieszkańcy noclegowni na obiady chodzą na ul. Świętojańską, do Instytutu Służby Społecznej im. Hansa Christiana Kofoeda. Śniadania i kolacje powinni robić sobie sami, we wspólnej kuchni, ale... bardzo różnie z tym bywa. Część z nich ma zasiłki, część renty chorobowe. Część bazuje na darach. Jeszcze inni chodzą na miasto "zarabiać", czyli żebrać.    W budynku przy ul. Kleeberga 2 był kiedyś biurowiec ViS-u, potem hotel ViS-u, a jeszcze później i przez długi czas - mieszkania socjalne. Mieszkania wspierane są na Kleeberga 2 od 3 lat. Przez pierwsze 2 lata zajmował się nimi Polski Komitet Pomocy Społecznej. Od stycznia tego roku robi to Caritas.    Na noclegownię miasto daje rocznie 200 tys. zł. Połowa tej kwoty idzie na opłaty za media. W tej chwili w noclegowni mieszkają 32 osoby, w tym 3 kobiety. Wszyscy są mieszkańcami Siedlec. W Narodowym Czytaniu wzięło udział 14 z nich. Kilku mężczyzn przysłuchiwało się wspólnemu czytaniu, siedząc na schodach, prowadzących do noclegowni. Inni zostali w swoich pokojach.      - Właścicielem noclegowni jest miasto. MOPR przeprowadza wywiad środowiskowy i daje skierowanie do noclegowni. Wszystkie osoby, które tutaj trafiły, są mieszkańcami Siedlec, mieszkańcami tego miasta. Przygotowuję ich do wyjścia stąd. Chciałabym, żeby wszyscy się usamodzielnili. Trzech mężczyzn udało się nam już "wysłać w świat" - dodaje.
Ile osób spędzi zimę w noclegowni? Bo to, że będzie ich więcej niż jest teraz, jest pewne. 15 października zacznie się okres ochrony i wszyscy ci ludzie, którzy śpią na ławkach lub leżą na ulicy, będą przywożeni tutaj.
  - Nie można tych ludzi zostawić samym sobie i udawać, że ich nie ma - mówi z mocą Elżbieta Szopka. (Ana)