Nowa forma ewangelizacji?

28 lipca, ok. 17.30. Przechodząc ulicą Pułaskiego, zauważam na kostce brukowej, wyłożonej przed budynkiem, sąsiadującym z Urzędem Miasta, jakieś napisane kredą wyznanie. W pierwszej chwili myślę, że to coś w rodzaju wakacyjnego wyznania miłosnego lub pierwszych wprawek kaligraficznych typu: „Ala ma kota”. W drugiej czytam: „Bóg zaś okazuje nam swoją miłość właśnie przez to, że Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami” (Rz 5,8) i dębieję z zaskoczenia.

Przywykła do wyżej wspomnianych rodzajów napisów lub malowideł, wykonywanych na chodnikach przez dzieci, zastanawiam się, czy to ktoś starszy poprosił dziecko o napisanie tego zdania, czy te „kulfoniasto” bądź co bądź (a może tylko stylizowane na właśnie takie?) wyglądające wyznanie napisał sam. W obu przypadkach biorę poprawkę na to, że kostka brukowa jest jednak dużo mniej dogodnym podłożem do kredowania niż asfalt.

Napisane bezbłędnie zdanie – jak później sprawdzę – zacytowane również bez zarzutu – nie wygląda raczej na religijny żart. Jest cytatem z katolickiego tłumaczenia Pisma Świętego, zatem nie napisali go Świadkowie Jehowy.

Raczej obstawiałabym młodzież, która właśnie wróciła ze spotkania z Ojcem Świętym w Sydney (XXIII Światowe Dni Młodzieży).

Szkoda tylko, że kredowy napis pojawił się w bliskim sąsiedztwie tego wyspreyowano na zielono na budynku "malowidła". A może właśnie celowo akurat tu?

29 lipca. Przybywają kolejne napisy...

Ulica Pułaskiego, po obu stronach schodów, prowadzących do sklepu firmowego Ł-meatu:

"Oto stoję u drzwi i kołaczę: 
jeśli kto posłyszy mój głos i drzwi otworzy, 
wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, 
a on ze Mną" Ap Jana 3, 20, Pismo Święte

"A więc czy jecie, czy pijecie, 
czy cokolwiek czynicie,
wszystko czyńcie na chwałę Bożą"  1 Koryntian 10,31 

Skwer przy pomniku Ojca Świętego, Jana Pawła II

„Kto mieszka pod osłoną Najwyższego,

kto przebywa w cieniu Wszechmocnego,

Ten mówi do Pana: Ucieczko moja i Twierdzo:

Boże mój, któremu ufam” Psalm 91:1-4

„Ale szukajcie najpierw Królestwa Bożego i sprawiedliwości jego, a wszystko inne będzie Wam dodane” Ew. wg św. Mat. 6,33

„Lepiej ufać Panu, niż polegać na ludziach” Psalm 118,8

„Zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski bożej jest życie wieczne w Jezusie Chrystusie” (Rzym 6,23)

* Praktyczną realizacją „Wierszy chodnikowych” zajmuje się krakowska Fundacja Poemat. Malowane na chodnikach i placach wielu miast Polski, przez harcerzy z hufców ZHP oraz młodzież z miejscowych domów kultury, samościeralną, wysychającą w ciągu dwóch minut farbą napisy znikają pod nogami przechodniów po upływie ok. dwóch miesięcy. 

** Michał Zabłocki (ur. 23 września 1964 r. w Warszawie) – polski poeta, scenarzysta, reżyser teledysków i widowisk teatralnych. Syn aktorki Aliny Janowskiej oraz sportowca i architekta Wojciecha Zabłockiego. Chrzestny syn Agnieszki Osieckiej. Absolwent Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego oraz Wydziału Reżyserii PWSFTviT w Łodzi. Laureat plebiscytu Muzycznej Jedynki w kategorii najlepszy tekst roku 1993 za piosenkę Cichosza Grzegorza Turnaua. (za Wikipedią) (Ana)