Siedleckie Radio „S”

Na siedleckim rynku wkrótce ukaże się płyta, zawierająca 40 archiwalnych audycji siedleckiego Radia „Solidarność”. Wydawcą płyty jest Fundacja Gazety Podlaskiej im. Tadeusza Kłopotowskiego.

Radio „Solidarność” było swego rodzaju fenomenem, przebłyskiem wolności w mrocznych czasach stanu wojennego. Radio Solidarność, nazywane również Radio „S”, było podziemną stacją zdelegalizowanej przez władze komunistyczne Solidarności, nadającą audycje od 1982 r. Pierwsza została wyemitowana w Warszawie 12 kwietnia 1982 r. o godzinie 21. Nielegalny nadajnik został umieszczony na dachu bloku na warszawskiej Ochocie, przy ul. Grójeckiej 19/25. Audycja była nadana na falach UKF i trwała osiem i pół minuty. W ciągu najbliższych kilku lat powstało wiele innych stacji, w większych i mniejszych miastach Polski, m.in. we: Wrocławiu, Świdniku, Toruniu, Puławach. W Siedlcach Radio „S” rozpoczeło działalność w 1984 roku. Pomysłodawcą zorganizowania w Siedlcach opozycyjnej rozgłośni był Cezary Kazimierczak. Jego pomysł wprowadził w życie Tomasz Olko. (Zarówno Tomasz Olko, jak i Cezary Kaźmierczak byli założycielami Siedleckiego Komitetu Oporu Społecznego, w ramach którego działało Radio „S”). Pierwsze audycje siedleckiego radia zostały nadane w czerwcu 1984 roku (14 czerwca na UKF, a 16 czerwca na fonii I Programu TVP). W skład zespołu siedleckiego Radia „S” wchodziły i prowadziły je od początku jego istnienia do końca (tj. do czerwca 1989 roku) następujące osoby: Jerzy Gajowniczek (konstruktor nadajnika, który zajmował się sprawami technicznymi i emisją), Maria i Stanisław Wołowiczowie (montowali audycje i nadawli je, prowadzili archiwum oraz wyszukiwali lokali do nadawania), Adam Patoleta (odpowiadał za emisję audycjie i wyszukiwał mieszkania do ich nadawania) oraz Tomasz Olko (szef Radia „S” Siedlce, nagrywał audycje, kontaktaktował się z innymi strukturami podziemnej „S” i koordynował całą działalność radia).