W meczu dla Tymka wygrał Tymek Kalata (zdjęcia)

Cytując klasyka (doczytaj do końca): "Ewangelia - Mateusza 6:1" - Życzę powodzenia i zdrowia! Oby się udało! - A tak swoją drogą to pisałem już nie raz o tych całych 6, 8, 10, 12, 16 itd. milionowych zbiórkach na chore dzieci. Większość wpisów została usunięta bo jest to niepoprawnie politycznie. Moim zdaniem to chwyt marketingowo polityczny najniższych lotów w obecnych czasach i mam do tego jedno wielkie ALE do wszystkich tych medialnych zbiórek które zbijają sobie tylko kapitał poparcia (obojętnie kto to by był). A to napisano już wieki temu i co zabawniejsze nie jestem katolem, ale słowo się rzekło: "Mateusza 6:1 - Uważajcie, by nie być dobrymi tylko na pokaz. Jeśli tak będziecie postępować, nie otrzymacie nagrody od waszego Ojca w niebie. 2 Gdy obdarowujesz biednego, nie rozgłaszaj tego, jak to czynią obłudnicy w synagogach i na ulicach, by zyskać poklask u ludzi. Zapewniam was: oni teraz odbierają za to nagrodę. 3 Wspierając potrzebującego, czyń to dyskretnie. Niech twoja lewa ręka nie wie, co robi prawa, 4 aby twoja pomoc pozostała w ukryciu. A Ojciec twój, który wszystko widzi, nagrodzi cię."

Siedlce – Miasto Przyjazne”… ale komu tak naprawdę? Wydawać by się mogło, że charytatywny mecz na rzecz ratowania życia dziecka z Siedlec to moment, w którym łączymy siły ponad podziałami, ponad urzędniczymi tytułami i politycznymi ambicjami. A jednak – zamiast refleksji, pojawiają się pytania. Dlaczego na zdjęciach z wydarzenia więcej miejsca poświęcono prezesowi STBS niż choremu dziecku? Dlaczego prezes, który nie zagrał w meczu, nie założył stroju sportowego, pozował w garniturze jako “uczestnik”? Czy naprawdę musimy ogrzewać się politycznie przy cudzym dramacie? Czy “Miasto Przyjazne Siedlce” to jeszcze idea, czy już tylko szyld pod który można podpiąć się dla wizerunku? STBS jako spółka miejska nie może przekazywać darowizn, a jednak jej prezes występuje jako „darczyńca”. Na jakiej podstawie? Czy to jeszcze charytatywność, czy już gra w pozory z logo miasta w tle? Czy idea „Siedlce miasto przyjazne”, to organizacja z własnym budżetem? Wydarzenie, którego sednem miała być pomoc dziecku, przerodziło się – przynajmniej w warstwie medialnej – w pokaz siły nowego „człowieka znikąd”, który w tajemniczy sposób objął kierownictwo STBS. Pojawia się pytanie: czy godzi się, by tragedię dziecka wykorzystywać do budowania? Czy w tej opowieści o pomocy chodzi jeszcze o dziecko, czy już tylko o to, kto stanie na zdjęciu w lepszym świetle? Charytatywność to nie scena polityczna, to przestrzeń na cichą solidarność. A może w Siedlcach cisza przestała być cnotą, a „pomoc” to tylko kolejna okazja, by się pokazać.

Do „uczestnik - niezalogowany” Z pełnym szacunkiem dla wszystkich zaangażowanych w pomoc Tymkowi – sprawie, która poruszyła mieszkańców Siedlec i pokazała ogromne serca lokalnej społeczności – jednak chyba warto tylko doprecyzować sedno wcześniejszych wątpliwości. Nie chodzi o to, kto ile dał, kto zagrał, a kto tylko się pojawił. Nie chodzi też o to, by podważać dobre intencje osób fizycznych, które rzeczywiście wsparły licytacje. Szacunek dla każdego, kto w jakikolwiek sposób pomógł – jest bezdyskusyjny. Uwaga dotyczy czegoś, co w przestrzeni publicznej zawsze wymaga precyzji – czyli sposób reprezentacji. Logo „Miasto Przyjazne Siedlce” to nie prywatny emblemat, tylko symbol idei i oficjalnego przekazu miasta. Gdy ktoś występuje z takim znakiem, pojawia się pytanie: czy mówi w imieniu własnym, czy w imieniu miasta? Czy nie lepiej byłoby, by osoby prywatne – nawet te zaangażowane i zasłużone – po prostu występowały jako… osoby prywatne? To nie jest zarzut. To apel o przejrzystość. Bo nikt nie podważa sensu ani celu tej inicjatywy, ale warto, by działania publiczne – szczególnie w sprawach tak delikatnych – unikały niedopowiedzeń i niepotrzebnych symbolicznych skrótów. Pomoc Tymkowi to sprawa nas wszystkich, ale sama pomoc nie wyklucza odpowiedzialności za to, jak ją się komunikuje. Nie chodzi o to, by „nie pomagać”. Chodzi o to, by nie zostawiać niedomówień, które mogą burzyć zaufanie. Bo to właśnie ono jest podstawą każdej prawdziwej solidarności.

czemu nie ma mojego pytania o tęczę na rękawie tej pani z foto? cenzura?