Wielu polskich artystów miało inne plany na życie

Edyta Górniak miała hodować pszczoły, a Irena Santor szlifować szkło.

Marcin Sójka był kierowcą karetki  pogotowia, nosił też kable i ustawiał  mikrofony na scenie. Ale to już przeszłość. Od kilku lat zajmuje się wyłącznie tym, do czego jest najbardziej  predysponowany – śpiewem. Tuż po  finale programu „Voice of Poland”  opublikował wpis na FB: „Kiedy byłem  małym chłopcem, do głowy by mi to  nie przyszło. Ale dopiero później Forrest Gump olśnił mnie, wypowiadając  słynne słowa: Życie jest jak pudełko  czekoladek, nigdy nie wiesz, na co  trafisz”.

Igor Kwiatkowski (dawniej Kabaret Paranienormalni, zasłynął rolą  mało rozgarniętej Mariolki) na scenie  wciela się w postaci o różnej mentalności i z rozmaitym IQ. On też może  potwierdzić, że życie jest jak pudełko  czekoladek.

– Obsadzało mnie w różnych,  często zaskakujących rolach. Zanim  wciągnęła mnie estrada, byłem kucharzem, magazynierem, a nawet  wykładowcą... napojów w markecie yznaje. – Podobno pani kierownik mojego działu „napoje – alkohole” powiedziała, że do wygłupów  jestem pierwszy, a do roboty ostatni.  Chciałbym jej podziękować za te prorocze słowa.

Tak się składa, że wielu polskich  artystów miało inne plany na życie.  – Być może pewne rzeczy są do  nas przypisane, na przykład to, kim  będziemy w przyszłości. Nie wiem, 
czy tak jest, ale tak się złożyło, że  Edyta Górniak (uczyła się w Technikum Pszczelarskim) zamiast hodować  pszczoły, śpiewa, a ja, zamiast szlifować szkło, też śpiewam – mówi Irena Santor, pierwsza dama polskiej  piosenki, która ukończyła technikum  szklarskie. 

Krystynie Prońko rodzice radzili  iść do szkoły średniej o specjalności  elektryczno-mechanicznej.

Cały artykuł w papierowym i e-wydaniu "Tygodnika Siedleckiego" nr 16.