In vitro to grzech, ale dziecko jest niewinne

Rozmowa z bioetykiem ks. dr. Jackiem Rosą.

- Dlaczego Kościół jest przeciwny stosowaniu metody in vitro?

– Gdyż jest ona sprzeczna z wolą Pana Boga odnośnie do sposobu przekazywania życia ludzkiego. Dziecko ma prawo do poczęcia w akcie zjednoczenia miłości małżonków. Dlatego Kościół uznaje akt małżeński za właściwe i jedyne miejsce przekazywania życia ludzkiego. Przekazywanie życia nie może być skutkiem stosowania takich czy innych sztucznych technik. Jest to technika reprodukcyjna – odnosi się zatem do „produkcji człowieka”. Istota ludzka pojawia się na swoiste „zamówienie” dwóch osób. In vitro sprzeciwia się także godności dziecka. Nie może ono być traktowane przedmiotowo jako coś, co się małżonkom absolutnie należy. Dziecko jest darem.

- Co jest złego w metodzie in vitro?

– Jest to metoda, przy której są zabijane istoty ludzkie, poczęte dzieci. Trzeba zaznaczyć, że biorąc pod uwagę stosunek wszystkich powołanych do życia embrionów do liczby narodzonych dzieci, liczba embrionów zniszczonych jest bardzo wysoka. Straty te są akceptowane przez specjalistów od metod zapłodnienia in vitro jako cena, którą trzeba zapłacić za osiągnięcie pozytywnych rezultatów. A przecież embrion to człowiek.

- Jednak wielu ludzi, również tych, którzy przyznają się do łączności z Kościołem, nie uważa zapłodnionego jajeczka za człowieka.

– Chciałbym przypomnieć, że nauki biologiczne, medycyna, genetyka przyjmują, że w momencie połączenia się komórek żeńskiej i męskiej powstaje człowiek. Mamy do czynienia z kompletnym materiałem genetycznym, który w kolejnych etapach nie zostaje uzupełniony, a który już określa, jacy jesteśmy i jacy będziemy. Jeśli dla kogoś jest to tylko zlepek komórek, cała argumentacja Kościoła jest do odrzucenia.