Nasza siedlecka defilada (galeria+wideo)

15 sierpnia, w święto Wojska Polskiego i 88. rocznicę Cudu nad Wisłą spod kościoła garnizonowego wyruszyli na Skwer Niepodległości: żołnierze, kombatanci, harcerze, przedstawiciele władz miejskich, powiatowych i mieszkańców Siedlec.

Podobno żołnierze zawsze przychodzą na czas. Gentlemani są kwadrans przed umówioną godziną spotkania. Kombatanci przed kościołem garnizonowym w Siedlcach, w którym o godz. 18.00 została 15 sierpnia odprawiona msza święta z okazji święta Wojska Polskiego, byli już pół godziny wcześniej. Gdy wspominali na przedkościelnych ławeczkach stare, dobre czasy, powoli nadchodzili przedstawiciele kolejnych służb mundurowych – harcerzy, żołnierzy, lotników, strażaków, strażników miejskich i policjantów. Tuż przed mszą świętą lub równo z jej końcem dołączyli do nich przedstawiciele władz: miejskich, powiatowych, gminnych, samorządowych i rządowych oraz poczty sztandarowe.

W barwnej defiladzie, która przemaszerowała ulicami miasta sprzed kościoła na Skwer Niepodległości, można było zobaczyć: wiceprezydenta miasta, Jarosława Głowackiego, przewodniczącego siedleckiej Rady Miasta Mariusza Dobijańskiego, przedstawicieli starosty w osobach Marii Kowalewskiej i Andrzeja Rymuzy, wójta Mirosława Bieńka, posła Krzysztofa Tchórzewskiego, przewodniczącego Sejmiku Mazowieckiego Krzysztofa Borkowskiego, przedstawiciela MSWiA oraz Ministerstwa Sprawiedliwości, gen. Pawła Nasiłowskiego, przedstawiciela WKU mjr An drzeja Sekiela, komendanta miejskiego policji w Siedlcach nadkom. Marka Fałdowskiego, zastępcę komendanta siedleckiej Straży Pożarnej mł. bryg. Andrzeja Celińskiego, prokuratora okręgowego Roberta Więckiewicza, przewodniczącego komitetu organizacyjnego świąt niepodległościowych Antoniego Jastrzębskiego i szefa gabinetu prezydenta miasta, Mariusza Orzełowskiego.

„Właśnie w dniu dzisiejszym, w święto Wojska Polskiego, obchodzone na pamiątkę wojny polsko-bolszewickiej bitwy warszawskiej z 1920 r., święto Wniebowzięcia NMP (...) wspominamy i polecamy Bogu tych (...), którzy polegli, którzy Polsce oddali wszystko, co mieli najcenniejszego. Można tu sparafrazować słowa prezydenta Stanów Zjednoczonych, Johna Kennedy’ego: „Oni nie pytali, co ma dać im ojczyzna, oni się pytali, co mogą dać ojczyźnie” - powiedział w homilii ksiądz.

 

Jak przypomniano przed pomnikiem Marszałka J. Piłsudskiego, ogłoszone w 1923 r. święto Wojska Polskiego było obchodzone 15 sierpnia do 1947 r. Później dzień wojska świętowano 12 października, w rocznicę bitwy pod Lenino, by upamiętnić udział w tej batalii dywizji im. Tadeusza Kościuszki. Dopiero ustawa sejmowa z 30 lipca 1992 r. przywróciła obchody święta Wojska Polskiego 15 sierpnia.

Po podniesieniu flagi państwowej na maszt przed pomnikiem marszałka dowódca I batalionu rozpoznawczego podpłk Arkadiusz Widła podziękował „żołnierzom-zwiadowcom za bardzo dobre wypełnianie obowiązków, żołnierzom garnizonu, pracownikom wojska za długoletnią, wzorową służbę lub pracę w Wojsku Polskim”. Decyzją ministra obrony narodowej Bogdana Klicha z 11 lipca 2008 złotymi medalami siły zbrojne w służbie ojczyzny nagrodzono 9 żołnierzy i pracowników wojska, srebrnymi udekorowano 19, brązowe przyznano 47 osobom. Nagrody pieniężne otrzymali tego dnia żołnierze zawodowi i pracownicy wojska, którzy przesłużyli lub przepracowali w jednostkach wojskowych odpowiednio co najmniej: 25, 15 i 5 lat. Nie zabrakło też nagród rzeczowych: 2 plecaków, 7 ryngrafów i 7 noży z pamiątkową dedykacją. Urlopy krótkoterminowe dostało 14 żołnierzy zawodowych i 2 zasadniczej służby wojskowej. Pochwały usłyszało 6 żołnierzy zawodowych i 2 zasadniczej służby wojskowej.

Tuż po ceremonii dekorowania i nagradzania wiceprezydent Siedlec, Jarosław Głowacki odczytał apel prezydenta Wojciecha Kudelskiego z prośbą o włączenie się w pomoc Gruzji. Poseł Krzysztof Tchórzewski, podobnie jak kilkanaście godzin wcześniej prezydent Lech Kaczyński podczas warszawskiej defilady w Alejach Ujazdowskich, podkreślał, iż „mimo bardzo wielu potrzeb, w budżecie musi się znaleźć więcej pieniędzy na obronność w Polsce”. Przypomniał też, że w 1920 r. mieliśmy obiecaną bardzo znaczną pomoc, która okazała się nikła. W 1939 r. także mieliśmy sojusze i podpisane odpowiednie porozumienia, które – z zażenowaniem wspominamy – nie zostały dotrzymane. Dzisiaj jesteśmy w NATO i w Unii Europejskiej. Szanujemy i cieszymy się z naszych sojuszników. Ale historia wskazuje, że w pierwszej kolejności musimy liczyć na siebie”.


Gen. Paweł Nasiłowski z kolei życzył żołnierzom, by nigdy nie musieli stawać w otwartym konflikcie zbrojnym. Wspomniał też o swoim dziadku, oficerze kombatancie dwóch wojen, który jako oficer 22. pułku piechoty 80 lat temu również świętował ze swoimi żołnierzami święto wojska. Podkreślił, że czuje się jego spadkobiercą i zawsze dziękuje kombatantom za to, iż oddali ojczyźnie zdrowie, nieobecni życie i najcenniejsze wartości.


Na prośbę mjra rezerwy Tadeusza Sobieszczaka ps. „Dudek” – przewodniczącego związku kombatantów oddziału „Zenona” podpłk A. Widła wręczył pośmiertnie rodzinie zamordowanego w 1945 r. przez Urząd Bezpieczeństwa w Białej Podlaskiej dowódcy 5. drużyny w II plutonie w oddziale partyzanckim 34 pułku 9 dywizji podlaskiej wydany w Londynie krzyż AK i medal WP, którym zmarły był dwukrotnie odznaczony. Odznaczenia odebrał członek rodziny, Wiesław Mikiciuk.

Po apelu pamięci oręża polskiego, w którym składano hołd znanym i nieznanym żołnierzom polskim, broniącym granic naszego kraju „od czasów mężnych wojów spod Cedyni” po „walecznych powstańców warszawskich” i żołnierzy, którzy pełnili służbę w misjach wojskowych w różnych regionach świata, przyszedł czas na salwę honorową. Trzykrotne wystrzały z karabinów upewniły niedowiarków, że „pistolety” żołnierzy nie są plastikowe. Odważniejsze z dzieci po zakończeniu salwy zwinnie nurkowały między butami strzelców w poszukiwaniu łusek. Dorośli dali się urzec piosenkom żołnierskim, które zagrała dla nich orkiestra garnizonowa pod dyrekcją kpt. Mirosława Rytla. (Ana)