O zachowaniu się przy stole - rozmowa z Beatą Izdebską, założycielką i instruktorem siedleckiej Szkoły Dobrych Manier.

Kiedyś tradycyjne wzorce zachowań dotyczyły przede wszystkim jedynie tzw. wyższych sfer. Czy dobre maniery obowiązują i są praktykowane we współczesnym świecie?

- Jak najbardziej. Może nie aż tak powszechnie, ale w określonych środowiskach i sytuacjach savoir vivre jest normą. Czasem będąc w wąskiej grupie, czujemy się onieśmieleni i postrzegamy zachowanie jej niektórych członków jako popisywanie się. Czujemy się wtedy niezręcznie i wewnętrznie nie akceptujemy tych zasad, uważając je za przesadne i niepotrzebne. Stosowanie dobrych manier w codziennym życiu, szczególnie we współczesnym świecie, jest bardzo trudne. Ale warto je znać i przestrzegać ich.

Co to znaczy być człowiekiem dobrze wychowanym?

- To znaczy dysponować wiedzą na temat codziennych relacji z ludźmi. Człowiek dobrze wychowany to ten, który okazuje szacunek drugiemu człowiekowi, a także miejscu, w którym się znajduje. Bywa i tak, że jesteśmy w jakimś gronie i nie do końca wiemy, jak się zachować. Czy włączyć się do dyskusji, czy też nie? Czasami milczenie też jest elegancją. Może być bardziej wymowne niż słowa. Czasami wystarczy po prostu wysłuchać kogoś i w ten sposób okazać mu szacunek.

Powściągliwość może też oznaczać, że w danej kwestii nie mamy nic do powiedzenia.

- Potrzebne są więc wyczucie i wiedza. Jeżeli dyskusja toczy się na przykład na temat muzyki poważnej, a interesujemy się nią, jak najbardziej możemy się włączyć do rozmowy. Ale jest też wielką elegancją przyznać, że zagadnienia związane z muzyką poważną nie są naszą najmocniejszą stroną, i powiedzieć: „Pozwolicie, że będę was słuchał, bo jestem zafascynowany waszą wiedzą”. To ukłon w stronę osób, które rzeczywiście dysponują bardzo dużym zasobem wiadomości z danej dziedziny. Sztuka konwersacji to piękna umiejętność, uczymy się jej cały czas.

Od pewnego czasu prowadzisz Szkołę Dobrych Manier. Skąd pomysł na to przedsięwzięcie?

(...)

Cały tekst przeczytacie w papierowym i e-wydaniu „TS” nr 50.