Teatr, który uczy relacji. Młodzież ze szkoły w Suchożebrach o samotności, przyjaźni i odpowiedzialności (zdjęcia+filmy)

W Centrum Kultury i Sztuki im. A. Meżeryckiego w Siedlcach odbyła się trzecia edycja spotkania profilaktycznego „Spotkajmy się w teatrze – Jesteśmy sobie wzajemnie potrzebni”. Wydarzenie, przygotowane przez Zespół Szkół Publicznych im. Henryka Sienkiewicza w Suchożebrach, po raz kolejny połączyło działania artystyczne z refleksją nad relacjami międzyludzkimi i odpowiedzialnością społeczną.

Centralnym punktem programu był spektakl „Mały Książę” w wykonaniu szkolnej grupy teatralnej „Ulańce”. Przedstawienie zwróciło uwagę dojrzałym podejściem do znanej lektury. Jak podkreślała opiekunka zespołu Magdalena Gadomska, powrót do tej historii po latach pozwolił spojrzeć na nią z innej perspektywy. – Zrozumiałam, że to nie jest opowieść wyłącznie dla dzieci. To historia o trudnych relacjach i rozczarowaniu drugim człowiekiem – mówiła.

Praca nad spektaklem nie była łatwa. Dla większości uczniów był to debiut na profesjonalnej scenie, a sam materiał wymagał nie tylko opanowania tekstu, ale przede wszystkim zrozumienia jego sensu. – To był wymagający spektakl, także pod względem długości. Tym bardziej jestem dumna, że młodzież poradziła sobie znakomicie – podkreśliła Magdalena Gadomska. Twórcy zdecydowali się nie upraszczać przekazu, zachowując jego emocjonalną głębię. Jednocześnie wprowadzili bardziej optymistyczne zakończenie, chcąc – jak zaznaczyła reżyserka – dać nadzieję, że świat może się zmienić i że nikt nie musi być samotny.

Refleksje nad spektaklem stały się punktem wyjścia do dalszej części spotkania. Dr Adriana Pogoda-Kołodziejak zrezygnowała z przygotowanego wcześniej wykładu, wybierając formę rozmowy z uczniami. – Dorośli często przychodzą z gotowym planem, ale życie go weryfikuje. Dlatego wolę zapytać was: o co chodzi w ‘Małym Księciu’? – zwróciła się do dzieci.

W trakcie dyskusji pojawiały się różne odpowiedzi dotyczące przyjaźni i relacji. Uczniowie mówili zarówno o bliskości, jak i o konfliktach czy tęsknocie. Wspólnym wnioskiem stało się proste, ale znaczące stwierdzenie: przyjaźń jest ważna. Prelegentka podkreślała, że relacje wymagają czasu i zaangażowania, a samo przebywanie obok siebie nie oznacza jeszcze prawdziwej więzi. Odwołując się do bohaterów książki, zwróciła uwagę, że osoby skupione wyłącznie na sobie często unikają relacji, co w konsekwencji prowadzi do samotności.

Do tych zagadnień odniosła się również Marlena Kosowska, dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury w Suchożebrach. W swoim wystąpieniu zwróciła uwagę na rolę codziennych doświadczeń. – To nie miejsce tworzy atmosferę, ale ludzie. To od nas zależy, czy ktoś poczuje się dobrze, czy samotnie – mówiła. Podkreśliła, że każdy z nas tworzy swoją „planetę” – dom, szkołę czy klasę – i ma wpływ na to, jaka ona będzie. Zaznaczyła również, że budowanie relacji wymaga cierpliwości, ponieważ nie każdy potrafi od razu odpowiadać na życzliwość.

Istotnym elementem wydarzenia był także konkurs „Dzień z życia Segregiusza”, zorganizowany we współpracy z Zakładem Utylizacji Odpadów w Siedlcach. Uczniowie przygotowywali komiksy promujące zasady segregacji odpadów. Jak podkreśliła Agnieszka Kiljańczyk z zarządu ZUO, konkurs miał wymiar nie tylko edukacyjny, ale i społeczny. – Relacje to nie tylko rozmowa i emocje, ale także wspólne działanie. Podczas pracy uczyliście się współpracy i odpowiedzialności – zaznaczyła.

W każdej kategorii wiekowej przyznano nagrody, w tym wycieczkę klasową, kartę sportową oraz wyjście do kina. Organizatorzy zwrócili uwagę, że wspólne nagrody dla całych klas mają dodatkową wartość – wzmacniają więzi między uczniami.

Podczas podsumowania wydarzenia nie zabrakło podziękowań dla wszystkich zaangażowanych w jego przygotowanie. Dyrektor szkoły Agnieszka Budek podkreśliła ogrom pracy uczniów, nauczycieli i rodziców oraz wysoki poziom spektaklu. Podobne opinie wyrażali przedstawiciele samorządu, zwracając uwagę, że przedstawienie znacząco wykraczało poza standardowe ramy teatru amatorskiego.

Spotkanie w Siedlcach pokazało, że rozmowa o relacjach może być konkretna i osadzona w codzienności. Połączenie teatru, edukacji i działań ekologicznych stworzyło spójną całość, w której najważniejsze przesłanie pozostaje niezmienne: relacje nie powstają same – wymagają czasu, uwagi i obecności drugiego człowieka.

Zdjęcia: Aga Król