Zwycięstwo bez hagiografii

Przez ostatnie lata w okolicach 1 marca pisałem okolicznościowy felieton z okazji Narodowego Dnia Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”. Poczucie obowiązku, ale i przyjemność niemała, bo zawsze znalazł się jakiś nadęty, a wielce skrzywdzony epigon postkomunizmu, niezadowolony literalnie ze wszystkiego: i z dnia, i z pamięci, i żołnierzy i z narodowego charakteru święta. Znacie ten typ…

Zwycięstwo bez hagiografii 
Przez ostatnie lata w okolicach 1 marca pisałem okolicznościowy felieton 
z okazji Narodowego Dnia Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”. Poczucie obowiązku, ale i przyjemność niemała, bo zawsze znalazł się jakiś nadęty, a wielce skrzywdzony epigon postkomunizmu, niezadowolony literalnie ze wszystkiego: 
i z dnia, i z pamięci, i żołnierzy i z narodowego charakteru święta. Znacie ten typ… 
W tym roku odpuściłem, bo święto Niezłomnych – tak wolę ich nazywać 
– pięknie już wyrosło. Uznałem, że i bez mojego skromnego wsparcia doskonale daje sobie radę. Ma nie tylko garstkę zapaleńców, lecz też honorowe poparcie prezydenta i pani premier. Nie będę, jak ta żaba z przysłowia, podkładał nogi, gdzie konie kują. 
Niezłomni mają dzisiaj swój czas. Nie zapomnieli o Polsce, więc i wolna Polska dzisiaj o nich pamięta. Jeśli ich świętu cokolwiek dzisiaj zagraża, to przede wszystkim nadmierna celebra, oficjalna sztywność, która sprawi, że skamienieją w beton, zatracą się w akademiach drętwych jak te, które w czasach naszego dzieciństwa urządzano na 1 maja lub na rocznicę październikowej rewolucji. 
Dla zwycięskiej tradycji krzepiące są nawet głosy krytyczne, bo nie pozwalają na hagiograficzne hołdy. Każą ważyć racje, emocje i wybory. Ile razy wspomniało się w tym roku o Niezłomnych, ich przeciwnicy krzyczeli: „Bury”! Zaleszany! Wymordowani Białorusini! 
Tak samo w „Wyborczej”, „Rzeczpospolitej”, nawet w komentarzach na naszej stronie internetowej. W mediach to się nazywa zorkiestrowaniem: gdzie nie zajrzysz, ta sama śpiewka. Jeszcze jeden powód, by pożałować co niektórych intelektualistów. Zbyt wiele luzu na samodzielne myślenie to oni jednak nie mają.