Gmina Suchożebry: Nie strzelaliśmy do siebie...

Byli rywalami, dziś współpracują. Młode pokolenie samorządowców i lokalnych działaczy daje dobry przykład, jak można przekuć wspólne działanie w sukces. To nowa jakość w polskiej polityce. Szkoda, że na razie tylko w lokalnej.

Przemysław Komar był jednym z pięciu kandydatów na stanowisko wójta gminy Suchożebry. To młody przedsiębiorca, miłośnik wyścigów samochodowych, prezes OSP Kownaciska. Człowiek, który mało mówi, dużo działa. W wyborach pokonał go Tomasz Starzewski, obecny wójt. Dziś nikt by nie powiedział, że byli kiedyś po dwóch stronach barykady.

– Nigdy nie byliśmy przeciwnikami, tylko rywalami – podkreślają zgodnie. – I po tym poznaje się ludzi. Można rywalizować, ale wspólne cele osiąga się razem.

Przemysław Komar zaznacza, że, idąc do wyborów, obaj mieli swoje wizje i pomysły, ale wszystkie dotyczyły jednego.

– Chodziło o rozwój, spokój i zgodę – wzrusza ramionami. – Ludzie dokonali wyboru, więc trzeba to uszanować. Przecież deklarowałem, że chcę pracować dla gminy. Dalsza rywalizacja byłaby destruktywna dla naszej społeczności.

W gminie Suchożebry często mówi się o zgodzie. To pokłosie poprzednich lat, gdy nie było współpracy między urzędem gminy a radą gminy. W tym samorządzie ta współpraca układa się wzorcowo.

Tomasz Starzewski otwarcie mówi o wzajemnym szacunku i o tym, że dzisiejsze zdrowe relacje są możliwe także dzięki kulturalnej kampanii.

– Nie „strzelaliśmy” do nikogo, do siebie też nie. To była czysta gra, więc z czystym sumieniem mogliśmy i możemy rozmawiać – mówi wójt, a dawny rywal wpada mu w słowo i podsumowuje ze śmiechem: – W sumie jesteśmy na siebie skazani.

Nie ma takich drugich jak w Kownaciskach

Tomasz Starzewski jest pod wrażeniem społeczności z Kownacisk. Z wielką sympatią opowiada o ogromnym wysiłku mieszkańców, którzy, nie mogąc liczyć na pomoc poprzednich władz gminy, samodzielnie wybudowali strażnicę dla OSP. Tutejsza jednostka ma długie tradycje, bo od 1928 roku, ale po la tach kryzysu reaktywowała się dopie ro 15 lat temu. Od początku prezesem powołanej jednostki był Przemysław Komar.

– Zaczynaliśmy od zera – wspomina prezes. – Ubrania szyliśmy z roboczych drelichów, na które naszywaliśmy odblaski. Mieliśmy stary garaż, w którym trudno było się przebierać, spotykać, było ciasno, wilgotno. Zrodził się pomysł, by wybudować prawdziwą strażnicę, ale w poprzednich latach tylko rzucano nam kłody pod nogi. Zawzięliśmy się. Nie wszyscy wierzyli, że się uda, a jednak.

Wójt Starzewski podkreśla, jak bardzo szanuje ten społeczny zryw. – Wszystko robili sami! Pracowali fizycznie, zbierali fundusze na materiały. To, co powstało, to za ich własne pieniądze. Jestem pełen podziwu. W dwa lata zbudowali strażnicę, bez dofinansowań, bez pomocy gminy.

W tej małej miejscowości jest 36 druhów (mężczyzn i kobiet) oraz ponad 30 osób w młodzieżowej drużynie pożarniczej. Obserwatorzy zawodów śmieją się, że czasem gaśnica jest większa od małego druha, który nie bacząc na to „zasuwa, aż się kurzy”.

Powód do dumy

Gdy Tomasz Starzewski został wójtem, spotkał się ze społecznością Kownacisk. Zapytał, jak gmina może pomóc. Oczywiście na dalszy rozwój były potrzebne pieniądze.

– Chciałem, aby pomoc była transparentna, uczciwa, a budżet był praktycznie dopięty. Dzięki przychylności radnych, udało się sprzedać gminną działkę, leżącą w Kownaciskach. Przekazaliśmy te pieniądze lokalnej społeczności na doposażenie świetlicy i rozwój OSP.

Dzięki współpracy z władzami gminy, udało się spełnić największe marzenie druhów z Kownacisk – odebrali właśnie nowy wóz strażacki. Wójt Starzewski podkreśla jednak, że wieś „wychodziła” go sama. Cały ciężar załatwiania formalności, po zyskiwania sponsorów, pożyczek, dofinansowań ta społeczność wzięła na siebie. Ale bez zapewnienia wkładu własnego gminy nie udałoby się sfinalizować zakupu. Samochód kosztował ponad 1 mln 700 tys. zł. Gmina zobowiązała się do zapewnienia 250 tys. zł ze swego budżetu.

– Ostatecznie dopłaciliśmy tylko 116 tys. zł, bo OSP wydeptała kolejne ścieżki i pozyskała kolejne dofinansowania. Jestem pod wielkim wrażeniem – mówi Tomasz Starzewski.

Przemysław Komar wyjaśnia, że to efekt projektu transgranicznego Polska-Ukraina, którego liderem była gmina Siedlce.

– Matka tego projektu to Janina Ewa Orzełowska – podkreśla. – I jeszcze jedna wspaniała kobieta ma tu ogromne zasługi – Dorota Dmowska-Paczuska, wójt gminy Mokobody, a wówczas wiceprezes ZOP ZOSPRP w Siedlcach. Ją możemy na zwać matką chrzestną – dodaje.

Dziś OSP w Kownaciskach jest wyjątkowo prężną jednostką. Tomasz Starzewski zwraca uwagę na kolejny wzruszający gest: druhowie przekazali swój stary samochód sąsiadom, OSP w Krześlinie. Nie musieli, ale jak zaznacza Przemysław Komar, sąsiedzi muszą się wspierać i liczyć na siebie. Przy okazji prezes OSP w Kownaciskach dziękuje za wsparcie Komendzie Miejskiej PSP w Siedlcach. Na ich pomoc zawsze mógł liczyć przez te 15 lat. A jakie marzenia mają jeszcze druhowie? Chcą wyspecjalizować się w akcjach poszukiwawczych. Kupiono już drony, są też prowadzone wstępne rozmowy z trenerką psów tropiących.