Prokurator

Pamietacie hitowy serial „Gliniarz i prokurator”? Prokurator to ten przystojniejszy. Gdy sie tak czlowiek napatrzyl na przystojnego prokuratora, to niejednemu przyszla do glowy mysl: a moze by tak zostac prokuratorem? Jednak ostatnio szturmu na prokurature nie ma. Wrecz przeciwnie, bywalo, ze z tego zawodu masowo odplywali ludzie na posady: radców prawnych, adwokatów z wlasna kancelaria, do spokojniejszego sadu. Ten trend ostatnio oslabl, ale zeby ludzie masowo garneli sie do prokuratorskiej profesji, tez nie widac. Z charakterem i z jajami - Do tej pracy trzeba miec charakter – mówi Robert Wieckiewicz, szef siedleckiej Prokuratury Rejonowej. - Nigdy nie zalowalem, ze wybralem ten zawód, ale owszem, sa momenty, ze mam jej dosc. „Dosc” mozna miec zwlaszcza w siedleckich realiach. W naszej prokuraturze przypada wiecej spraw na jednego prokuratora niz wynosi srednia krajowa. Moze to tez efekt dobrego wizerunku siedleckich prokuratorów – tu trafiaja sprawy z innych jednostek podleglych prokuraturze apelacyjnej, bo w ocenie przelozonych nasi prokuratorzy daja gwarancje rzetelnego i wlasciwego poziomu postepowania. Robert Wieckiewicz, pytany o cechy dobrego prokuratora, wymienia szybko: - Odpowiedzialny, odwazny, niezalezny. No i dobrze, zeby byl przystojny, dorzucmy konsekwentnie (to juz wylacznie od redakcji). Albo piekna – w przypadku pan. A kobiet w zawodzie prokuratora nie brakuje. W niektórych rejonach kraju mówi sie wrecz o feminizacji tego zawodu. W Siedlcach, na 13 prokuratorów w rejonówce sa 4 panie. Zawodowo w niczym nie ustepuja kolegom i nie lubia, by stosowano wobec nich taryfe ulgowa. - Kiedy trzeba, sa piekne i delikatne, ale tez kiedy trzeba, sa „z jajami” – kiwa glowa szef prokuratury, najwyrazniej zadowolony z damskiej czesci swych pracowników. – Te, które stwierdza, ze sa za wrazliwe na taka prace, po prostu odchodza. Prokurator wypuszcza Mimo ze prokuratora jakos podskórnie sie boimy, lubimy na nim wieszac psy. A bo mial przestepce i wypuscil, albo mówi mu sie o jawnym lamaniu prawa, a on nic. - Wiem, ze jest taki odbiór spoleczny, ze my nic nie robimy, poblazamy przestepcom, a jeszcze gnebimy ofiary. Na taki obraz pracuje niewiedza o charakterze naszej pracy – przyznaje Robert Wieckiewicz. Gdy do prokuratora przychodzi wygoniony z domu maz i skarzy sie, ze zona zmienila zamki, a on nie moze wejsc do domu, to robi wielkie oczy, ze prokurator rozklada rece. - To nie jest przestepstwo. Jesli zona mu grozila zza tych drzwi, ze odrabie mu glowe, gdy tylko przekroczy próg, to owszem, jest to juz przestepstwo i mozemy sie tym zajac. Ale jesli stoi z zalozonymi rekami i pokazuje mezowi jezyk, to oprócz tego, ze doprowadza go do bialej furii, nie popelnia przestepstwa. Pozostaje tylko sad, dla nas nie ma tu roboty. Przy sprawach wiekszego kalibru czesto zal do prokuratorów maja policjanci. - Nalazimy sie, wlozymy mnóstwo pracy w sciganie bandytów, a prokurator lekka reka wypuszcza delikwenta na wolnosc. Rece opadaja. Taki zastrasza potencjalnych swiadków i robota sie rypie. Prokuratorzy widza to inaczej - Oceniajac dana sprawe, kierujemy sie tym, czy dowody w niej zebrane sa wystarczajace, aby je sad uwzglednil i wydal wyrok skazujacy. Jesli wszystkie mozliwosci dowodowe zostaly wyczerpane i wygladaja one zbyt mizernie, aby kogos skazac, to taka sprawa jest zazwyczaj umarzana. Podobnie jest z ocena wypadków drogowych. Bywa, ze pokrzywdzony byl na zwolnieniu przez dwa tygodnie, ale w opinii bieglego lekarza jego obrazenia (stluczenia, obrzeki, krwiaki) naleza do kategorii obrazen naruszajacych czynnosci narzadu ciala na okres do siedmiu dni. Przy takiej kwalifikacji nie ma mowy o przestepstwie i sprawca wypadku odpowiada za wykroczenie. Podobne sytuacje budza w ludziach nieufnosc i zal do prokuratury. Bledy Zaden prokurator nie ukrywa, ze w tej profesji tez popelnia sie bledy. Pociecha jest instancyjnosc postepowan, czyli nadzieja, ze blad zostanie wychwycony i naprawiony. Na prokuratorskim honorze pozostaje plama, ale sumienie w ostatecznym rozrachunku jest lzejsze. W Siedlcach w ostatnim czasie na jednego prokuratora przypadaly 42 sprawy miesiecznie! To po prostu ogrom spraw! Zwlaszcza jego gdy wezmie sie pod uwage specyfike codziennej pracy. - Srednio trzy dni w tygodniu prokurator jest w sadzie. Pozostaje wiec jakies osiem dni w miesiacu na rozeznanie i podjecie decyzji w tych czterdziestu sprawach – wylicza Robert Wieckiewicz. – A problemy bywaja zlozone. Czasem w jednej sprawie trzeba przesluchac kilku lub kilkudziesieciu swiadków. My sie nawet nie dziwimy, gdy mówia o prokuratorach, ze nic nie robia. Z czystej matematyki wynika, ze to musi troche potrwac. Takie realia. Jak sie zyje z bledami? Tak jak inni: lekarze, dziennikarze, urzednicy. Nie ma profesji nie narazonej na popelnienie bledu. Meczace jest jeszcze co innego. Zbyt czesto te prace „przenosi sie” do domu. Nie zostaje ona za zamknietymi drzwiami gabinetu. Obciaza zycie codzienne. - No i ta swiadomosc, ze nikt tej roboty za ciebie nie zrobi... Idziesz na urlop, to wiesz, ze zaden kolega z pokoju nie odbebnial twoich spraw. Idziesz na zwolnienie lekarskie, po powrocie na biurku leza stare sprawy i te nowe. Czekaja tylko na ciebie – mówi prokurator. Co jakis czas prokuratura staje pod obstrzalem zmieniajacych sie politycznych wladz w kraju. Nie jest to ulubiony temat prokuratorów. Minister sprawiedliwosci ma prawo wytycznymi nadawac kierunki pracy swym podwladnym. Zadna wladza zreszta tego nie ukrywa. Tylko jak sie z tym pracuje tu, na dole? - Moge nie odpowiadac? No to wrócmy do serialu ,,Gliniarz i prokurator’’. Bedzie sie go teraz ogladac troche inaczej. No nie powiem, przystojny prokurator przez caly film slicznie fika, goni przestepców, unika kul, a sam celnie strzela. Tylko zadaje sobie pytanie: Ekstra, ale to tylko jedna sprawa. A gdzie pozostale 41? W siedleckiej prokuraturze? No nie wiem, czy nasz amerykanski bohater nie stracilby przypadkiem zdrowia w naszych realiach.