Śpiewano (nie) zakazane piosenki

Koncertem „Mińszczanie śpiewają (nie) zakazane piosenki” 30 lipca w Muzeum 7. Pułku Ułanów Lubelskich przy ul. Gen. Sosnkowskiego 4 rozpoczęto uroczystości, upamiętniające wybuch Powstania Warszawskiego i wyzwolenie Mińska Mazowieckiego.

W gronie zaproszonych gości pojawili się m.in.: Burmistrz Miasta Mińsk Mazowiecki Marcin Jakubowski, radni Wanda Rombel i Kazimierz Markowski, przedstawiciele środowisk kombatanckich z Panem Michałem Wasilewskim na czele. 

Wspólnie z zespołem Mikroklimat, pod kierunkiem Stanisława Szczycińskiego, wszyscy przybyli na tę okazję śpiewali z otrzymanych śpiewników   piosenki z okresu Powstania Warszawskiego. Można było usłyszeć „Warszawskie dzieci”, „Marsz Mokotowa”. „Warszawiankę 1831”, „Pałacyk Michla” czy też „Hej, chłopcy na broń” autorstwa Krystyny Krahelskiej, której twarz widnieje na pomniku syrenki warszawskiej.

Po raz pierwszy w tym roku Mińsk Mazowiecki przyłączył się do akcji muzycznej „Warszawiacy śpiewają (nie) zakazane piosenki”, organizowanej od kilku lat przez Muzeum Powstania Warszawskiego. Tym samym miasto nasze wpisuje się w nurt śpiewania nie/zakazanych piosenek w dzielnicach warszawskich i miejscowościach skupionych w pobliżu stolicy. Koncert skierowano do różnych pokoleń, zachęcając w ten sposób do wspólnego śpiewania piosenek z okresu Powstania Warszawskiego i pogłębienia wiedzy o „walczącej Warszawie”. 

Po koncercie odbył się pokaz rozbrajania niemieckiej miny samobieżnej GOLIATH ze zbiorów Zbigniewa Nowosielskiego.

31 lipca o godz. 12.30. w Kościele NNMP została odprawiona msza święta w intencji mieszkańców miasta, którzy brali udział w walkach o wyzwolenie Mińska Mazowieckiego oraz poległych w Powstaniu Warszawskim. 

Uroczystości zakończono pod pomnikiem Szarych Szeregów, gdzie przemawiał Burmistrz Miasta Mińsk Mazowiecki, a Przewodniczący Powiatowej Rady ds. Kombatantów wręczał dyplomy uznania żyjącym powstańcom. Pod pomnikiem, gdzie wartę pełnili żołnierze, przybyłe delegacje złożyły kwiaty.    


Przemówienie Burmistrza, Marcina Jakubowskiego

Szanowni Państwo, 

Spotykamy się dzisiaj z okazji 67 rocznicy Wyzwolenia Mińska Mazowieckiego oraz Wybuchu Powstania Warszawskiego. Te dwa wydarzenia, które dziś upamiętniamy razem z naszymi Kombatantami, uczestnikami tamtych dni, to bardzo ważne punkty w naszej historii. 

Wyzwolenie Mińska Mazowieckiego przez oddziały Armii Krajowej przeprowadzone zostało w ramach akcji „Burza”. Zgodnie z jej założeniami, niezmiernie istotnym było aby to właśnie  żołnierze AK wkroczyli do naszego miasta jako pierwsi, przed czerwonoarmistami, zaznaczając w ten sposób istnienie na ziemiach wyzwalanych polskich struktur państwowych z Rządem Emigracyjnym na czele. Niestety wolnością nie nacieszyliśmy się długo. Już w niespełna tydzień po wyzwoleniu nasze miasto zostało zbombardowane przez Sowietów a nowo utworzone władze miejskie, żołnierze AK wraz z dowództwem, zostali aresztowani przez nowego okupanta i internowani do obozów w Związku Sowieckim. 

Równolegle w Warszawie wybuchło Powstanie nazywane przez historyków największą bitwą II Wojny Światowej. Ten zryw niepodległościowy mieszkańców stolicy przyniósł krótkotrwałą ale jednak wolność po latach okupacji hitlerowskiej. Niestety Powstańcy nie mogli liczyć ani na pomoc Armii Czerwonej, ani też zatrzymywanych przez Sowietów zorganizowanych oddziałów AK m.in. z Mińska Mazowieckiego, które śpieszyły z pomocą mieszkańcom Warszawy. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że mimo tych przeciwności wielu mieszkańców naszego miasta brało czynny udział w Powstaniu Warszawskim, ponosząc często tego najwyższą ofiarę.

Przez dziesiątki lat Polski Ludowej pamięć o tamtych wydarzeniach była przekłamywana, zaś ich uczestnicy nie otrzymywali należnego im uznania.

Dziś chylimy czoła przed żołnierzami Armii Krajowej starając się w godny sposób upamiętniać ich męstwo i poświęcenie. Wyrazem tego są pomniki, honorowe tytuły, odznaczenia ale przede wszystkim takie uroczystości jak dzisiejsza, na której wraz z nielicznymi już świadkami i uczestnikami wydarzeń sprzed 67 lat możemy oddać hołd wszystkim poległym za wolność naszej ojczyzny.

Dziękujemy też wszystkim żyjącym żołnierzom, walczącym o niepodległą Polskę, którym zawdzięczamy przetrwanie naszej tożsamości narodowej. Dziękujemy że jesteście dzisiaj z nami.